Het tweede deel van de verkenningstrip van Niek en Jean-Paul ging naar het Maleisische deel van het eiland Borneo. Ze waren daar van 13 t/m 18 november. Lees hieronder hoe ze ervan genoten hebben.

Ook in Borneo hadden we onze bagage en huurauto snel voor elkaar en we konden direct door naar onze eerste bestemming, de mythische Mount Kinabalu. Over prima wegen waren we daar sneller dan verwacht en we konden op het einde van de middag een eerste bezoekje aan het park brengen. Direct kregen we de eerste mixed flocks in de kijker, eerst één met kleinere soorten en vervolgens één met grotere en spectaculaire endemen als Bornean Green Magpie, Bornean Treepie en Sunda Laughingthrush. Wat een start!

De volgende twee dagen op de berg kenmerkten zich door mooie mixed flocks langs de wegen, prachtig weelderige bossen op de trails en luxueuze ontbijten met de fabelachtige Temminck’s Sunbirds op de ervoor ontworpen fuchsia’s op het balkon. De ene na de andere endemische soort kwam voorbij, met als hoogtepunten Whitehead’s Spiderhunter, Bornean Swiftlet, Golden-naped Barbet, Bare-headed Laughingthrush, Bornean Whistler en de fluoriscerend groene Whitehead’s Broadbill. Elke dag werd regen voorspeld en elke dag bleef het overdag heerlijk droog. De avonden sloten we af met een biertje en belachelijk goedkoop eten in het dorpje.

Daarna door naar Sepilok, waar we geheel andere soorten konden zien in het laaglandwoud. Mooie attractie hier is de canopy walk, waarop je op ooghoogte met de canopy de vogels mooi van dichtbij kunt zien. We hadden hier maar zo’n anderhalve dag te besteden en dat was veel te weinig. Wat een spectaculaire soorten zijn hier te zien! Bijzonder mooi waren de Black-and red Broadbills, de Black Hornbill, Copper-throated Sunbird, White-fronted Falconet en twee in een boom badderende Black-and-yellow Broadbills op het einde van de middag. Maar het absolute hoogtepunt waren de twee oogverblindende Rhinoceros Hornbills die luidruchtig in de zon voorbij kwamen vliegen. Wij maakten waarschijnlijk net zoveel lawaai uit enthousiasme en vergaten totaal dat we een camera bij ons hadden.

Met de wetenschap dat “we just scratched the surface” maakten we een laatste wandeling voor het ontbijt, toen we door een vriendelijke local gewezen werden op een prachtige moeder Oerang Oetand met baby in de bomen, vergezeld door een jongere puber. Schitterend zoals ze door het gebladerte bewogen. Een onverwacht en zeer welkom afscheidskado. Hierna weer met de auto over de goede wegen de lange rit terug naar de hoofdstad voor de vlucht terug. Nog tijd over voor een kort bezoek aan de kust, met weer mooie soorten als Grey-tailed Tattler, Terek Sandpiper en vele Pacific Golden-Plovers.

De conclusie was niet moeilijk. Borneo is een geweldige bestemming met vele spectaculaire soorten en dan zijn wij nog niet eens in het echte diepe regenwoud geweest. De mensen zijn heel vriendelijk en gastvrij, het eten is goed, de verbindingen zijn uitstekend en naast vele vogels zijn er vele zoogdieren, vlinders en planten. De vlucht is via Taiwan (ook qua prijs) goed te doen. Nu hadden wij het geluk dat het vrijwel compleet droog gebleven is, maar ook met een bui af en toe is het een feestje. Het hoogseizoen hier ligt in onze zomer, maar oktober (en zelfs november) is ook prima en vele malen rustiger. We kijken er al naar uit om hier met Birds & People voor een echte en complete reis terug te komen.